30. Анас ибн Молик розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:
«Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам одамларнинг энг хулқи гўзали эдилар. Менинг укам бор эди. Уни Абу Умайр дейиларди. Кўкракдан ажратилган эди деб ҳисоблайман. У зот қачон келсалар: «Эй Абу Умайр, нима қилди нуғайр?!» дердилар. Буни у ўйнаб юрган нағр қуши сабабли айтардилар. Гоҳида уйимизда турганларида намоз ўқимоқчи бўлардилар. Остларига солинган нарсани супуриб, сув сепилар ва у зот турсалар, биз ортларида турардик ва бизга намозга ўтар эдилар».
Бухорий ва Муслим ривоят қилишган.
* * *
31. Анас ибн Молик розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:
«Бир киши Набий соллаллоҳу алайҳи васалламнинг ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, мени уловга миндиринг», деди. «Сени урғочи туянинг боласига миндирамиз», дедилар. «Урғочи туянинг боласини нима қиламан?» деди у. Шунда Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Туяларни урғочи туялар туғади-ку!» дедилар».
Абу Довуд ва Термизий ривоят қилишган.
* * *
32. Анас ибн Молик розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:
«Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам унга: «Эй икки қулоқли!» дедилар». Яъни, мутойиба қилдилар.
Абу Довуд ва Термизий ривоят қилишган.
