Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам ҳузурларига Нажрон насронийларининг олтмиш кишидан иборат элчилари келишди. Улардан ўн тўрт киши энг обрўли шахслари, ўн тўрттанинг ичидаги учтаси ишбошилари: ал-Ақиб – қавм амири, ақллиси, кенгаш бошлиғи, ҳамма иш унинг фикри билан қилинадиган шахс, исми – Абдул-Масиҳ; ас-Саййид – бош маслаҳатчи, карвонбошилари ҳамда жамоа раиси, исми – ал-Айҳам; Бани Бакр ибн Воил уруғидан бўлган Абу Ҳориса ибн Алқама – роҳиб, олим ва имомлари, мидрос (диний марказлари)нинг бошлиғи эдилар.
Абу Ҳориса Рум подшоҳлигида обрўли, уларнинг китобларини ўрганган, динларида етук илмга эга киши эди. Рум подшоҳлиги насроний бўлганлиги учун уни улуғлади, молу давлат билан таъминлаб, хизмат кўрсатди, черков қуриб бериб, илмининг етуклиги ва диндаги ғайратини билганликлари сабабли чексиз ҳурмат кўрсатишди.
