Ибн Исҳоқ: менга Жаъфар ибн Абдуллоҳ ибн Абул Ҳакам ўзи эшитган ва билган нарса ҳақида шундай деди: «Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам Мадинага келганларида Абу Омир Маккага чиқиб кетишидан олдин у Зотнинг олдиларига келиб: «Сен келтирган бу дин қанақа дин?»– деди. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Иброҳимнинг ҳанифлик дини», – деб жавоб қилдилар. У: «Мен айнан шу диндаман», – деди. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Ундай эмас, сен бу динда эмассан», – дедилар. У: «Тўғри, эй Муҳаммад, сен ҳанифликда бўлмаган нарсаларни унга киргиздинг», – деди. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Ундай қилганим йўқ, балки уни софроқ ва тозароқ қилиб келтирдим», – дедилар. У: «Ёлғончини Аллоҳ сургун қилсин, ғариб, ёлғиз ҳолида ҳалок қилсин!» – деди. Бу билан у Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламни назарда тутиб, «Сен ёлғончисан» демоқчи эди. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам ҳам: «Майли, ким ёлғон гапирса, Аллоҳ уни шундай қилсин», – дедилар. Бу нарса аллоҳ душманининг бошига тушди: у Маккага чиқиб кетди. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам Маккани фатҳ қилгач, Тоифга қочди. Тоиф аҳли мусулмон бўлгач, Шомга чиқиб кетди ва у ерда қувилган, ғариб, ёлғиз ҳолида вафот этди.
