Ибн Исҳоқ: Ҳасандан менга шундай ривоят қилинди: Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Ётоғимда ётганимда Жаброил алайҳиссалом олдимга келиб, мени оёғи билан туртди. Шунда ўтириб олдим, лекин ҳеч нарсани кўрмадим. Кейин яна жойимга қайтдим. Иккинчи марта келиб оёғи билан туртди. Ўтириб олдим, лекин ҳеч нарсани кўрмадим. Кейин яна жойимга қайтдим. Учинчи марта келиб яна оёғи билан туртди. Ўтириб олдим. У билагимдан тутди ва ўрнимдан турдим. (мени) Масжиднинг эшиги олдига олиб борди. У ерда мен хачир ва эшак оралиғидаги катталикда бир ҳайвонни кўрдим. Икки сонида икки оёғини итарадиган икки қаноти бор эди. Олд оёғини эса кўзи кўра оладиган узоқликка қўя оларди. Жаброил мени унинг устига миндириб, бирга йўлга чиқди. Йўлда у мендан, мен эса ундан ўтиб кетмадик», дедилар.
