У билан бирга Алқама ибн Улоса ибн Авф ибн ал-Аҳвас ибн Жаъфар ибн Килоб ва Кинона ибн Абду Ёлайл ибн Амр ибн Умайр ас-Сақафийлар ҳам чиқиб кетишган эди. У ўлгач, мероси хусусида Рум подшоҳи Қайсарнинг олдига тортишиб боришди. Қайсар: «Ўтроқ аҳоли ўтроқ аҳолига, кўчманчи кўчманчига мерос қолдиради», – деди ва меросни Алқама эмас, балки ўтроқ бўлгани учун Кинона ибн Абду Ёлайл олди. Каъб ибн Молик Абу Омирга ёзган бир ҳажвияда шундай дейди:
Эй Абду Амр, қавм ичида сен қилгандек хабис – ёмон ишдан Аллоҳга сиғинаман.
Менинг шарафим ва давлатим бор деётган бўлсанг, сен эски пайтда ҳам иймонни куфр эвазига сотгансан.
Ибн Исҳоқ: Абдуллоҳ ибн Убай эса ўз қавми орасида обрўси билан тараддудда яшади. Охири Ислом ундан устун келгач, ноилож, истамай қабул қилди.
