Ибн Исҳоқ: менга ишончли бир киши Икримадан, у ибн Аббосдан, Язид ибн Румон эса Урва ибн Зубайрдан хабар бериб, шундай деди: «Отика бинт Абдулмутталиб Дамдам Маккага келишидан уч кун олдин қўрқинчли туш кўрганди. акаси Аббос ибн Абдулмутталибга бориб: «Ака! Аллоҳга қасам, бу кеча шундай қўрқинчли туш кўрдимки, қавмингизга ёмонлик ва мусибат етишидан қўрқяпман. Мен сизга айтаётган бу нарсани ҳеч кимга айтманг», – деди. Аббос: «Нима кўрдинг?» – деб сўради. Отика: «Туяга минган бир киши ал-Абтаҳ водийсида туриб, баланд овоз билан: «Огоҳ бўлинглар, эй хиёнаткор қавм! Қочинглар! Уч кун ичида сизларни ҳалок қиламан», деди. Шунда ҳамма одамлар унинг олдида тўпланишди. У масжидга кирди, одамлар ҳам унга эргашдилар. У туяси билан Каъбанинг устида кўриниб, яна олдингидай: «Огоҳ бўлинглар, эй хиёнаткор қавм! Қочинглар! Уч кун ичида сизларни ҳалок қиламан», деб қичқирди. Сўнг туяси билан Абу Қубайс тепалигида пайдо бўлиб, яна аввалгидай овози борича бақирди ва қўлига бир катта тош олиб улоқтирган эди, ҳавода учиб келиб тоғнинг этагига етганда парчаланиб кетди. Маккада унинг парчаси кирмаган бирорта уй қолмади», – деди». Аббос: «Мана буни туш деса бўлади,бу тушинг ҳақида ҳеч кимга оғиз оча кўрма», – деди.
Сўнг Аббос Валид ибн Утба ибн Рабиъани учратиб қолди. У яқин дўсти эди. Унга бу ҳақда сўз очиб, сир тутишини айтди. Валид эса отаси Утбага айтди ва шу тариқа бу туш бутун Макка тарқалди, ҳатто Қурайш ўз йиғинларида шу ҳақда суҳбатлашдилар.
