«Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламнинг оналарига истиғфор айтишга изн сўраганлари фарзандлик бурчларини чуқур ҳис қилганларидандир. Изн берилмагани эса, у Зотнинг оналари Оминанинг Исломдан олдин ўтиб кетганларидир. Истиғфорнинг шарти Исломдир».
Аҳли сунна ва жамоа уламоларининг жумҳури Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламнинг оналари жаннатийдир, чунки у киши «аҳли фатрат»дир, аҳли фатрат жаннатий бўлишида шубҳа йўқ, дейишади.[1]
Аллоҳ таоло айтади:
«Биз то бирон Пайғамбар юбормагунимизча, азоблагувчи бўлмадик».[2]
Яъни Аллоҳ таоло «... инсонга ақл, фаросат берганидан кейин, дунёдаги қудратига, холиқ, мудаббир ва розиқ эканига далолат этувчи мўъжизаларга қараб, тўғри йўлни танлаб, Яратувчига иймон келтириб ибодат этишни фарз қилиб, сўнг бу фарзлар бажарилмаса, жазолашни жорий қилса, ҳаққи бор эди. Аммо меҳрибон Аллоҳ бундай қилмади. Бандаларига раҳм этди. Мазкур нарсалар устига яна огоҳлантирувчи Пайғамбар юборишни ҳам хоҳлади. Пайғамбар огоҳлантирганидан кейин ҳам иймон ва Ислом йўлини танламаганларни азоблашга аҳд этди. Пайғамбар ва унинг даъвати етмаганларни эса азобламасликка қарор қилди».[3]
