Ибн Исҳоқ: Маъбад ибн Каъб биродари Абдуллоҳ ибн Каъбдан ривоят қилиб, отаси Каъб ибн Моликнинг унга шуни ривоят этганини айтади: «Каъб: «Сўнгра ҳаж сари йўлга чиқдик. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам билан Ақабада ташриқ кунлари ўртасида (яъни қурбон ҳайитининг 1–3 кунлари ўртасида) кўришишга ваъдалашдик. Ҳаж амалларидан фориғ бўлиб, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам билан ваъдалашган кеча келгач, ёни­мизда саййид ва ашрофимиздан абу Жобир Абдуллоҳ ибн Амр ибн Ҳаромни бирга олиб бордик. Бу ишимизни орамиздаги мушриклардан сир тутардик. У билан очиқча гаплашиб: «Эй абу Жобир! Дарҳақиқат, сен бизнинг хожамиз ва ашрофларимиздан бирисан. Се­нинг эртага дўзахга ўтин бўлишингни хоҳламаймиз», – дедик. Сўнгра уни Исломга даъват қилиб, Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг Ақабада бизга бер­ган (учрашув) ваъдалари хабарини бердик. Шунда у Исломни қабул қилди ва Ақаба байъатига биз билан бирга гувоҳ бўлди. Бизнинг нақиб (вакил)имиз эди.